3 حساب کلیدی در حسابداری بازرگانی!
3 حساب کلیدی در حسابداری بازرگانی!
در فرآیند واحدهای بازرگانی نوع کالا تغییری ندارد. از این رو نوع حسابداری این واحدها با شرکت های تولیدی و خدماتی متفاوت است. اصلی ترین تفاوت با حسابداری تولیدی، عدم نیاز به حساب های ” کار در جریان ساخت” و …. می باشد.
1. موجودی کالا در حسابداری بازرگانی
در حسابداری بازرگانی موجودی کالا به عنوان “دارایی های جاری” تلقی می شود، چرا که توقع بر این است که تا پایان سال مالی به فروش برسند. یکی از بخش های مهم ترازنامه شرکت بازرگانی موجودی کالا می باشد.
جهت کنترل موجودی کالا در حسابداری، از دو روش متفاوت استفاده می شود:
ثبت ادواری
در این شیوه حساب خریدار در زمان خرید کالا بدهکار می شود. هنگام فروش ، کاهش موجودی ناشی از فروش ثبت نمی گردد. بنابراین در ثبت ادواری، تعیین میزان موجودی کالا طی سال مالی از روی دفاتر حسابداری ممکن نیست. جهت تعیین موجودی کالا بایستی نخست میزان موجودی پایان دوره معین گردد. با کسر محموع موجودی ابتدای دوره و خرید های طول دوره می توان موجودی را محاسبه کرد.
ثبت دائم
در ثبت دائمی، حساب موجودی کالا هنگام خرید بدهکار و زمان فروش دو ثبت صورت می گیرد. ثبت فروش در دفاتر حسابداری، ثبت دیگر بابت کاهش موجودی کالا انجام می گردد. به عبارتی حساب قیمت تمام شده و حساب موجودی کالا به ترتیب بدهکار و بستانکار می شوند.
2.حساب خرید در حسابداری بازرگانی
در حسابداری بازرگانی، حساب خرید گردش کالاهایی را کنترل می کند که برای فروش خریده شده اند. زمان خرید کالا (موجودی انبار) بدهکار، حساب خریدار (پرداختنی) بستانکار می شود. که در ادامه با توجه به نحوه پرداخت، حساب های پرداختی بدهکار و موجودی بانک و صندوق و … بستانکار خواهد شد.
3.حساب فروش در حسابداری بازرگانی
حساب فروش جهت ثبت کالای فروش رفته بکار می رود. باصدور فاکتور فروش، این حساب بستانکار و حساب های دریافتنی (به تفصيل مشتری) بدهکار خواهد شد. همچنین جهت ثبت گردش مالی فروش، لازم است حساب های دریافتنی بستانکار و موجودی بانک یا صندوق بدهکار شود.
