ماده 1130 قانون مدنی
ماده 1130 قانون مدنی
در صورتی که دوام زوجیت موجب عسر و حرج زوجه باشد، وي میتواند به حاکم شرع مراجعه و تقاضاي طلاق کند. چنان چه عسر و حرج مذکور در محکمه ثابت شود، دادگاه میتواند زوج را اجبار به طلاق نماید و در صورتی که اجبار میسر نباشد زوجه به اذن حاکم شرع طلاق داده میشود.
تبصره: عسر و حرج موضوع این ماده عبارت است از به وجود آمدن وضعیتی که ادامه ي زندگی را براي زوجه با مشقت همراه ساخته و تحمل آن مشکل باشد و موارد ذیل در صورت احراز توسط دادگاه صالح از مصادیق عسر و حرج محسوب میگردد:
– 1ترك زندگی خانوادگی توسط زوج حداقل به مدت شش ماه متوالی و یا نه ماه متناوب در مدت یک سال بدون عذر موجه.
– 2اعتیاد زوج به یکی از انواع مواد مخدر و یا ابتلا وي به مشروبات الکلی که به اساس زندگی خانوادگی خلل وارد آورد و امتناع یا عدم امکان الزام وي به ترك آن در مدتی که به تشخیص پزشک براي ترك اعتیاد لازم بوده است.
-3محکومیت قطعی زوج به حبس پنج سال یا بیشتر.
-4ضرب وشتم یا هرگونه سوءرفتار مستمر زوج که عرفاً با توجه به وضعیت زوجه قابل تحمل نباشد.
-5ابتلاي زوج به بیماري هاي صعب العلاج روانی یا ساري یا هر عارضه ي صعب العلاج دیگري که زندگی مشترك را مختل نماید.
موارد مندرج در این ماده مانع از آن نیست که دادگاه در سایر مواردي که عسر و حرج زن در دادگاه احراز شود، حکم طلاق صادر نماید.
منبع: مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی
