ماده 1199 قانون مدنی
ماده 1199 قانون مدنی
نفقه ي اولاد بر عهده ي پدر است پس از فوت پدر یا عدم قدرت او به انفاق به عهده ي اجداد پدري است با رعایت الاقربف الاقرب. در صورت نبودن پدر و اجداد پدري و یا عدم قدرت آنها نفقه بر عهده ي مادر است. هر گاه مادر هم زنده و یا قادر به انفاق نباشد با رعایت الاقربف الاقرب به عهده ي اجداد و جدات مادري و جدات پدري واجب النفقه است و اگر چند نفر از اجداد و جدات مزبور از حیث درجه ي اقربیت مساوي باشند نفقه را باید به حصه ي مساوي تأدیه کنند.
منبع: مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی
