موضوع

معافیت موضوع ماده 132 و تبصره 4 آن و تبصره3 ماده 154 قانون مالیاتهای مستقیم- منبع مالیات: اشخاص حقوقی- اداره کل مربوط: کاشان

معافیت موضوع ماده ۱۳۲ و تبصره ۴ آن و تبصره۳ ماده ۱۵۴ قانون مالیاتهای مستقیم- منبع مالیات: اشخاص حقوقی- اداره کل مربوط: کاشان


 نمونه آرای شعب

شماره: ۳۴۱۸/۴/۳۰

تاریخ: ۳۰/۰۴/۱۳۸۰

پیوست:
 
 
شماره و تاریخ رأی موردواخواهی: ۱۲۲- ۲۴/۷/۷۹
مربوط به مالیات درآمد اشخاص حقوقی
سال عملکرد یا تعلق مالیات: ۷۵
شماره حوزه مالیاتی ۲۰۸۸۲۴
شماره سرممیزی مالیاتی ۲۰۸۸۲
اداره: امور اقتصادی و دارائی کاشان
تاریخ ابلاغ رأی: ۱۰/۹/۷۹
شماره و تاریخ ثبت شکایت ۸۶۶۵-۴/۳۰- ۵/۱۰/۷۹ و ۸۷۵۷-۴/۳۰- ۱۰/۱۰/۷۹
کلاسه شورا ۳۲۶۷۷
 
 
خلاصه واخواهی: ۱- این شرکت دارای دو واحد تولید ۳۵۰ شانه و ۵۰۰ شانه و یک واحد تکمیل است. ماشین آلات واحد ۵۰۰ شانه حدود ۸ ماه پس از صدور کارت شناسائی مورخ ۱۹/۲/۶۹ (که برای واحد ۳۵۰ شانه صادر گردیده بود)پس از ورود ماشین آلات مربوطه طی ۷ فقره پروانه واردات در شش ماهه اول سال ۷۱ به هم راه دو دستگاه ایرانی نصب و از مهرتا بهمن سال مذکور تولید آزمایشی خود را شروع نموده و پروانه بهره برداری شماره۲۷۱۳۳/۶۲۱۵/۰۴۱۱۵۱ مورخ ۱۵/۷/۷۴ صرفا برای واحد ۵۰۰ شانه و واحد تکمیل آن صادر شده و تاریخ بهره برداری مندرج در آن که نیمه دوم سال ۷۱ تعیین شده مربوط به واحد اخیرالذکر می باشد و نه واحد ۳۵۰ شانه ولی مجریان قرار هیأت تجدید نظر به این موضوع و همچنین به این مطلب که موافقت اصولی و یا تاریخ بهره برداری اساسا برای واحد تولیدی صادر و منظور می گردد و نه برای شرکت،توجهی ننموده اند و با اشاره به کارت شناسائی مورخ ۱۹/۲/۶۹ که مربوط به واحد قبلی ۳۵۰ شانه بوده درآمد واحد ۵۰۰ شانه این شرکت را مشمول معافیت ماده ۱۳۲ اصلاحی ندانسته اند.
۲- هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی با قبول قسمتی از اعتراضات این شرکت و ضمن اعطای معافیت مالیاتی ماده ۱۳۲برای مدت ۶ ماه، درآمد مشمول مالیات عملکرد ۷۵ را به مبلغ۴۶۳ ۰۱۰ ۵۹۳ ۲ ریال تعدیل نموده که پس از طرح اعتراض مجدد این شرکت در هیأت تجدید نظر،هیأت یاد شده که صرفا در اجرای بند ۱ ماده ۲۴۷ تشکیل گردیده و بدون اینکه مامور تشخیص مالیات ذیربط از رأی بدوی اعتراض نموده باشد، برخلاف تبصره ۳ ماده ۲۴۷ درآمد مشمول مالیات تعدیل شده در مرحله هیأت بدوی را با استناد به گزارش مجری قرار به مبلغ ۹۰۸ ۵۹۹ ۳۵۹ ۳ ریال افزایش داده است.
۳- گزارش مجریان قرار دائر بر تائید میزان فروش برآورد شده توسط حوزه مالیاتی و با تاکید بر اینکه میزان فروش تعیین شده با توجه به ظرفیت و توان تولید ماشین آلات بوده مغایر با ماده ۱۵۲ قانون مالیاتها می باشد زیرا در ماده مزبور از جمله قرائن تعیین شده ” میزان تولید در کارخانجات” ملاک است و نه ظرفیت و توان تولید ماشین آلات و فروش واقعی سالانه مد نظر قانونگذار می باشد و نه فروش برآوردی حوزه.
۴- مجریان قرار ضمن قبول اینکه این شرکت به دلیل نداشتن واحد ریسندگی مشمول ضریب ۱۳% مورد محاسبه حوزه نمی باشد مع الوصف به جای استفاده از ضریب ۸% بافندگی برخلاف مقررات تبصره ۳ ماده ۱۵۴ راسا پیشنهاد نموده اند که با توجه به وجود واحد تکمیل از ضریب ۱۰% استفاده شود. چنین ضریبی در دفترچه ارزش معاملاتی وجود ندارد و صرفا در بند الف ردیف مربوطه برای کارخانه تولید فرش ماشینی دارای مراحل ریسندگی و بافندگی و تکمیل ضریب ۱۳% و در بند ب آن ردیف، ضریب بافندگی به طور عام یعنی چه با تکمیل و چه بدون تکمیل ۸% مشخص شده و الا در غیر این صورت برای هر کدام از این حالات ضریب خاصی تعیین می گردید به ویژه آنکه ریسندگی و بافندگی دو رکن اساسی تولید هستند و تکمیل با نقشی جانبی صرفا در مرحله بافندگی وجود دارد.
۵- هیأت تجدید نظر معافیت موضوع تبصره ۴ ماده ۱۳۲ را که ممیز مالیاتی اعطاء و در برگ تشخیص منظور نموده به استناد گزارش مجریان قرار کان لم یکن اعلام و به درآمد مشمول مالیات شرکت افزوده است و به جای حل اختلاف بدون رعایت تبصره ۳ماده ۲۴۷، خود اختلاف دیگری ایجاد نموده.
۶- مجریان قرار درآمد حاصل از صادرات فرش را مشمول ۵۰% معافیت موضوع ماده ۱۴۱ دانسته اند در حالیکه برابر ماده مذکور ۱۰۰% درآمد حاصل از صادرات محصولات تمام شده صنعتی از مالیات معاف است. لذا با توجه به مراتب مزبور و به لحاظ اینکه هیأت تجدید نظر بدون اعتراض حوزه مالیاتی به رأی بدوی با نقض رأی بدوی درآمد مشمول مالیات شرکت را افزایش داده و نیز به علت عدم رعایت مواد ۲۳۷، ۲۴۸، ۱۳۲ و تبصره آن، ۱۵۳و تبصره ۳ آن،۲۴۴ و ۱۴۱ و تبصره ۳ ماده ۲۴۷ و نقص آشکار رسیدگی تقاضای نقض رأی صادره و رسیدگی مجدد را دارد.
شعبه چهارم شورای عالی مالیاتی پس از بررسی مندرجات پرونده و شکوائیه واصله به شرح زیر اعلام رأی می نماید:
رأی:واخواهی مودی نسبت به الف- میزان فروش منظور شده توسط حوزه ب- معافیت صادرات موضوع ماده ۱۴۱، به لحاظ رسیدگی مجریان قرار صادره از هیأت های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر که گزارشهای تنظیمی آنها در خصوص موارد مزبور منطبق با قسمت اخیر تصویب نامه شماره 54914/ ت/ ۵۵۲/ هـ مورخ ۲۲۳/۱۲/۷۱ هیأت وزیران و از کفایت رسیدگی نیز برخوردار بوده مردود و از این حیث ایرادی به رأی هیأت تجدید نظر وارد نمی باشد لکن اقدامات هیأت مذکور در موارد ذیل :
۱- عدم رعایت تبصره ۳ ماده ۲۴۷ قانون مالیاتهای مستقیم در نقض رأی بدوی و افزایش درآمد مشمول مالیات شرکت نسبت به ماخذ مندرج در رأی بدوی در حالیکه پرونده امر در اجرای بند ۱ ماده مذکور در هیأت یاد شده مطرح و مامور تشخیص مالیات ذیربط اعتراضی به رأی بدوی به عمل نیاورده است.
۲- حذف معافیت مالیاتی موضوع ماده ۱۳۲ اصلاحی منظور شده توسط هیأت بدوی نسبت به درآمد شش ماهه اول سال ۷۵ حاصل از فروش تولیدات واحد فرش ۵۰۰ شانه و واحد تکمیل، با توجه به بند ۱ فوق و ایجاد حق مکتسبه برای مودی.
۳- حذف معافیت موضوع تبصره ۴ ماده ۱۳۲ اصلاحی منظور شده توسط حوزه مالیاتی مربوط،(که با توجه به برخورداری مودی به شرح بند۲ فوق از معافیت مالیاتی شش ماهه اول سال ۷۵، صرفا نسبت به درآمد مشمول مالیات شش ماهه دوم سال مذکور و حاصل از فعالیتهای مندرج در تبصره۴ ماده یاد شده قابل اعمال می باشد).
۴- عدم رعایت تبصره ۳ماده ۱۵۴ در اعمال ضریب ۱۰% پیشنهادی مجری قرار هیأت تجدید نظر مخدوش بوده و مغایر با مقررات قانونی می باشد لذا رأی مورد واخواهی بنا به جهات فوق نقض و پرونده امر جهت رسیدگی مجدد به هیأت موضوع ماده ۲۵۷ قانون مالیاتها احاله می گردد.
 
غلامرضا نوری
اسدالله مرتضوی
صدیقه کاتوزیان
 
 
مواد قانونی وابسته
 -…
0 0 رای ها
امتیاز مقاله
اشتراک در
اطلاع از
0 دیدگاه
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
logo-samandehi